جملات احساسی و سنگین

این وبلاگ رو تقدیم تمامی دوستانم می کنم که خیلی دوستشون دارم.(به ویژه کسانی که باعث آرامش من میشن)

آرامش 56

من خوبم !
روزها هم همه دارند عبور می کنند به آرامی
نه چراغ قرمزی را رد می کنند..نه تصادفی رُخ داده..
باز هم می گویم من خوبم.. همه چیز هم عالیست 
تنها
نمی دانم 
از خدا که پنهان نیست
از شما چه پنهان
چند روزیست خنده هایم به گریه ختم می شود...
گریه هایم به سکوت
چند روزیست فکر می کنم خوشحالم 
هیچ چیز کم نیست
فکر می کنم دیگر فکرِ هیچ چیز با من نیست 
چند روزیست
روزهایم
روز
ن.ی.س.ت

اما..من خوبم

 

 

 

مَـטּ هـر روز و هـر لحظـﮧ نگرانت مے شوم

ڪـﮧ چـﮧ مے ڪُنے ؟

ڪُجایے ؟

در چـﮧ حالے ؟

پـنـجـره اُتـاقـم را بـاز مے ڪُنم و فـریـاد مے زنـم

تنهـاییـت بـراے مَـטּ

غُصـه هـایـت بـراے مَـטּ

هـمـﮧ بُـغـض ها و اشڪهایـت بـراے مَـטּ

تـღـو فـقـط بـخـنـد

آنقـدر بـلـند تـا مَـטּ هـم بشـنوم

صـداے خـنـده هـایـت را

صـداے هـمـیشـﮧ خـوب بـودنـت را

 

 

 

 

این روزها "بــی" در دنیای من غوغا میکند!

بــی‌کس ، بــی‌مار ، بــی‌زار ، بــی‌چاره بــی‌تاب ، بــی‌دار،

بــی‌دل ، بـی‌ریخت، بــی‌صدا ، بــی‌جان ، بــی‌نوا

بــی‌حس ، بــی‌عقل ، بــی‌خبر ، بـی‌نشان ، بــی‌بال ، بــی‌وفا ، بــی‌کلام،

بــی‌جواب ، بــی‌نفس ، بــی‌هوا ، بــی‌خود، بــی‌داد ، بــی‌روح،

بــی‌هدف ، بــی‌راه ، بــی‌همزبان، بــی‌یار،

بــی‌تو بــی‌تو بــی‌تو...

 

 

 

√ هـــمــیــشــه نــــه

ولــــی گـــاهـــی

مــیــان بـــودن و خـــواســتـن

فـ ـاصـلــه مـــی اُفــتــد

وقـ ـتــهــایـــی هـــســت کـــه

کــســی را بـــا تــمـــام وجــــود میخواهــــی

ولــــــی نــــبـــــــایــــد کــنـــارش بــــاشـــی ...

 

 

 

چند وقتیست همه دلگیرند از من.....
دلیل میخواهند......
مدرک میخواهند برای غمگین بودنم.......
برای ناامید بودنم.......برای تلخ شدنم..........
نگران نباشید.....من نه غمگینم........
نه ناامید.....نه تلخ.......
فقط مدتیست به دنبالشان میگردم....
مدتیست گم شده اند...........
صبرم.........تحملم........امید هایم..........انگیزه ام........
نمیدانم کدام صفحه ی قصه ی سر گذشتم را جا گذاشتمشان......

 

 

این روزها خیلی تنهایم ، خیلی دلتنگم

هست کسی که مثل من دلش

نه برای کسی

نه برای عشقی

نه برای جایی

نه برای چیزی

بلکه دلش برای خودش تنگ شده باشد  ؟!
 
برای خودِ خودش . . .

 

 

 

اینجا من مینـویســـــم

خـــــودم را  . . .

لحظـــــــه هایـــــــم را ، عصبانیتـــــم را

دِلتنگـــــی هایـــــم را ، غُــــرغُــــر هایـــم را

گِـلـــه هایـی کـــه هیـــچ گــاه بــه زبــان آورده نمیشونــــد

و مُــدام  نوشتــــه میشونــد

چیــزهایـی کــه روزی آزار میداده

خـــــــودم را  ...   تــــــــو را ...    او را ...     همــــــــــه را ...

 تــــــــویِ آشفتـــــــــه تریـن لحظـــات هــــم

مــرا ببینــــی ، ظاهــرم آرام اســـت

امـــا اینجــا کلمـه هایــــم فریــاد اســـت

اینجــــــــا مـــــال مـــن اســــت

مــــالِ خـــــــــودم . . .

هــر جـــور دلــم بخواهــد ، مینویســم تــــا آرامــم کنــــد

وقتــی صـــــدا کــــم مــی آورم ؛

وقتــــی دردم میگیـــــــــرد ؛

وقتــــی بغـــض میکنـــــــــــم ؛

وقتی میمیـــــــــــــرم

هـــــر کــــس دلــــش گرفتـــه اســـت

از اینــــجا بـــــرود

اینجــــــا . . .

اُتـــــــــاق خاطــــــراتِ

تَــــــــــرک خُـــــــــورده ی مَــــــــن اســـــــت

اینجـا آشیانـه ســــردِ من اسـت . . .

 

 

 


دلتنگم  . . .

دلتنگِ خیلی چیزها

دلتنگِ این همه دل تنگی ها

چیزهایی که بر من گذشت و هرگز باز نخواهد گشت

دلتنگم . . .

دلتنگِ نیمه شبهای دلتنگی

دلتنگِ این همه نبودن ها

دلتنگِ این همه دلتنگی ها

دلتنگ عهدهایی که کسی آنها را نبست

دلتنگِ تمام چیزهایی که میشد باشد و نیست

و تمام هست هایی که نیست !

حتی آنان که دلشان برایم تنگ نخواهد شد

دلتنگ تر نیز خواهم شد

می رسد روزی که بگویم :

دلم برای آن روزها ی دلتنگی ، تنگ شده است . . .

 

 


 

زمـــان ، همــ ــه چیز را

نه مثل یکــ مسئله ی ریاضــــ ــــی ،

مثل یک حبــه قند ، در چای داغ حل می کنـــد ...

و تو در چرخــ ــش هــ ـای مــدام

خوبـــ حس خواهـــی کرد

معلق شدن سوزناکــ جزء به جزء اتــ را

در غــــ ــم !!

 

 

 

بــه دار آویــــخـــتــــــم

" خـــــــــودم  " را ....... نـــــــــــــه

" خـــــــاطــــــراتـــــت " را ....... نـــــــــــــه

" تـــــــــــــــو " را  ....... نـــــــــــــه

" خــــــــــودی " را که از " تـــــــــــو " و " خـــــاطراتـــــت " ســـاخـــتـــم ...!!

 

 

 

 

+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم تیر 1393ساعت 11:27 توسط عابد خلیلی |


یا علی

 

چه شب است یا رب امشب که شکسته قلب یاران
چه شبى که فیض و رحمت، رسد از خدا چو باران
چه شبى که تا سحرگاه ، زفرشتگان «الله»
برکات آسمانى، برسد به جان نثاران . . .

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393ساعت 16:53 توسط عابد خلیلی |


آرامش 55

همـین که هستــے کافیســت
دور از مـن
بـدون مـن
چـه فرقـے مـے کند
همیـن که رختمـان زیر یـک آفتـاب خشـک مـے شود کـافیسـت
از تـو چیـزے نمـے خواهـم 
همـین کـه سـر به سـر رویاهـایم نگذارے
و سنـگ به شیشـه ے خوابـم نزنـے
کفـاف یک عـمر تنهائـے ام را مـے دهد
مـن کـه سر و ته زندگے ام را
سنجـاقـے به هم مـے آورد
چیزے شبیه
به معـجزه اسـت

 

 

 

هـِــ ی {غریبـــﮧ} !

قیــآفت {خیلـے} آشنـآست

من و تو قبلا جـآیـے {همدیگرو} ندیدیــ م ؟

 آهـ ـآن… یـ ـآدم اومــد

 یــﮧ روزآیـے یــﮧ {خاطره هـآیـے} بـآ هم دآشتیم

 یـآدمــﮧ اون موقع دم از {عشق} میزدے

 هــﮧ … انقدر {مــآت} نگـ ـآم نکن

 عشقت {حسودیش} میشــﮧ !

 دســتات {ارزونــی} خودتــ. . . .

 رآستــے قبل رفتنت : دیگــﮧ {هیچ حسـ ے} بهت ندآرم

 دیگــﮧ وقتــے دیدمت {دلم} نلرزید

 خوآستم بدونـی!

 

 

میدانم روزی می آیی روزی در امتداد حسرتـــــــــــــــــــــــــــــــ 

 

 

 

اشــتباه بود
گـُفته بــود دوســتم دارَد
حــتـــے  فــراتَـر رفــته بـود وَ ابــراز عـشـق كـَرده بــود
و مَـن او را بــاور داشــتم
امــا او تنــها و تنــها فقــط به مــن "عــادت" كــرده بود
دروغ نگــفته بــود
فقــط احسـاسـش رانشناخــته بـود و مـن اورا ميبخشــم
و از اعــماق وجــودم ايمــان دارم كه اشــتباه بــود نــه دروغ....!!!!

 

 

 

دلــم بــراـے کودکیـم تنگ شــده….
براـے روزهایـــے کــه باور ســاده اـے داشتــم
هــمه آدم هــا را دوست داشــتم…
مــرگ مادر “کــوزت” را باور مـــے کردم و از زن “تناردیه” کینه به دل مـــےگرفتم
مــادرم که مـــے رفت به این فکــر بودم که مثــل مــادر “هــاچ” گــم نشود…
دلــم مـــے خواســت “ممُل” را پیدا کــنم
از نجــارـے ها کــه مـــے گذشتـم گوشـه چشمــے به دنبال “وروجـک” مـــے گشتم
تمام حســرتم از دنیــا نوشتن با خودکــار بود
دلــم براـے خدا تنگ شــده …
خدایــــے که شبها بوســه بارانش مــے کردم…
دلـم براـےکودکیم تنگ شده …
 

 

 

 

آیــنــده را نــمیــخــواهــم نـــه فـــردا ...

نـــه خــورشـــیــد نـــه آرزویــی ...

صـــدایـــــی از تـــه وجــــودم فــــریـــاد مــــیـــزنـــد !

تــــنـــهـــایـــی چــــیـــســــت ؟!

ســــــردی !! ...

یــــخ زدن چـــیـــســـت ؟!

مـــی لــــرزم بــــرایـــــم مــــــــهـــم نـــیـــســت !!

آرام چــــشـــمــــانـــــم را مــــیــــبـندم ...

آرزو هـــــــــایـــم هـــمه بـــــه بـــــــــــــــــاد رفــــتــــه اند ...

مـــــــــن فـــــصـــلی کـــهـــنــه ام پایـــیــزی مـــــــــــرده !!

دیــــگــــر نـــمـــیـــخـــواهـــم صـــــــدایـــم کـــنـی ...

مـــــــن دوســـتــــت نـــدارم !!

ســـــــــــهــــــــم مـــــن تــــنــــهـــایــی اســـــــت ...

ســــــــهـــــــــم تـــــــو زنـــــــــدگـــــــــــــــــــی !!

 

 

 

خستــه ام…

 از صبوری خستـــه ام…

از فریـــادهایی که در گلویـــم خفـه ماند…

از اشــک هایی که قـاه قـاه خنـــده شد…

 و از حـــرف هایی که زنده به گـــور گشت در گــورستان دلم

آســان نیست در پس خـــنده های مصــنوعی گریــه های دلت

را ،

در بی پنـــاهیت در پشت هـــزاران دروغ پنهـــان کنی…

این روزهــا معنی را از زندگـــی حذف کــرده ام…

برایــم فرق نمـــی کند روزهایـــم را چگونــه قربانـی کنم ...

 

 

 

صدایت کردم ،

آهای ! ساکن کوچه های مهتابی،

کز تراس عابران را نظاره گری.!

هیچ مرا یادت هست!؟

منم آشنای دیرین …

اسیر غربت و بن بست و تنهایی،

همان عابری غریب در کوچه،

آن رهگذری که دگر چاره ندارد.!

دور ماندم از دوست ،

همیشه دلم تنگ است …

از من آیا خاطره ای در خاطرت هست، هنوز!؟

 

 

چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید:

چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟

چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ است؟

اما افسوس که هیچ کس نبود ...

همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره ...

آری با تو هستم ...!

با تویی که از کنارم گذشتی...

و حتی یک بار هم نپرسیدی،

چرا چشمهایم همیشه بارانی است...!!

 

 

 

بَعضے وَقتــ هـآ یــِہ اِتّفـآقے می اُفتــِہ کــِه میفَهمے هیچــ وَقتــ ﬤوωـتـــ نَـﬤآشتــِہ

وَ ایـטּ هَمــِہ وَقتــ اِشتِبـآهـ فِڪـر می ڪرﬤے

اینجور وَقتـآستــ ـڪـِہ اَگــِہ گوشیتــ ـــ زَنگــ بُخورهــ

ﬤلِتــ می خوآﬤ مُحڪمــ بِزَنیشــ زَمیــ ـــטּ و

اینجورے خوﬤتو خآلــ ـــی ڪنے

آخــِہ اینو میـﬤونے ـڪـِہ

پُشتــِ خَطـ هَر کَسے میتونــِہ بآشــِہ ، جُــ ـــز اونــ

 

 

 

اِمــــــــــروز روز دیگریست. . .

یه روز از هَمان روزهای بـــــــی تو . . .

در به در این کوچـــــــــــــــه  و آن کوچــــــــــه . . .

می دانم که اِنتهای یکی از همین کوچه ها مُنتظــــــــــــری !

ولی در کوچه هایی که پِی تو می گردم" همه بُن بستــــــ است!

دلــــــــــــــم آشوب و ضربان قلبــــــــــم نا آرام . . . !

بگو کدامین کوچه انتهایش دیـــــــــــدار توست . . . ؟ ! ؟

 

 

 

چند وقتـی است هرچه می گردم ،

هیچ حرفی بهتر از سُکــــوت پیدا نمی کنم ؛

نگاهم امّــــا ،

گاهی حرف می زند ،

گاهی هِق هِق ...

و من همیشه به دنبال کسی می گردم

که بفهمـــد یکــــ نگاه خسته ،

چه دارد برای گفتن...

 

 

 

امـــروز نــَـبودے ...

امــّــا ( ! )

خيـلے چـيــــزهـا بـــود ...

مــَــن بــودمـــ ...
بـــاران بـــود ...
چـــَـتـر بود ...
بــُــغضـــ بـــود ...
آه بــــود ...
همـــراهِ هــَـميشگے امــ هــَـم بـــود ...
جـــاےِ خــالے اتـــــ را مے گــويـــَـم

 

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه سوم تیر 1393ساعت 18:53 توسط عابد خلیلی |


آرامش 54

مهم نیست

آزردهـ تـَـریـن سُــکـوتــ
 
 زمــآنــﮯ سـت کــہ
 
تــو
 
 دروغ مـﮯ گـویـﮯ
 
 و
مـَـن لَـبـخـنـد مــﮯزنـمــ...
 
 
 
 
گـاهـی وقت هادلت میخواهد با یکی مهربان باشی...
 
دوستش بداری وبرایش چای بریزی
 
گـاهـی وقت هادلت میخواهد یکی را صداکنی بگویی سلام می ایی قدم بزنیم؟
 
گـاهـی وقت هادلت میخواهد یکی راببینی...
 
شب بروی خانه بنشینی
 
فـکـر کـنی وکـمـی بـرایـش بـنـویـســی...
 
گـاهـی وقـت هـا ادم چـه چـیـزهـای سـاده ای را نـدارد!!!!!
 
 
 
 
تنهایــے آבمــے را عــوض مے کنــב ؛
 
از تــو چیــزے مـے سازב که هیـچ وقــت نبــوבے . . .
 
گاهــے آنقـבر بـے تفـاوت مے شــوےکه פـتـے
 
اگر בر جایــے با هـــم בیـבیشـان פـتـے پلـک هــم نــزنــے !
 
لباسهــایت בیگـر به تــو نمــے آینـــב
 
ساعــت ها به یک آهنــگ تکــرارے گــوش مـے کنــے
 
و هیــچ وقــت آهنــگ را פـفـظ نمے شــوے
 
شـب ها علامـت ســوال هاے ذهنــت را مـے شمــارے
 
و آפֿـــر هــم تا صبـح بیــבارے
 
تنهـایــے از تــو آבمــے مــے ســازב کـه בیگـــر شبیــه "آבمــــــــ" نیســت .
 
 
 
 
 
راستش را بگویم؟
… سوختم!
 
سوختم و دم نزدم!
خواستم بگویم، فریاد بزنم…
اما باز هم سکوت کردم.. با سه نقطه!
 
همه ی نگفته هایم را می گذارم برای روز مبادا
روزی که در قصه ی من هرگز نمی آید…
روزی که در سرنوشت من طلسم شده است..
 
راستش را بگو..
بُردی؟!
 
 
 
دور که می‌شوی
خودم را جمع و جور می‌کنم
یک " گوشه "
- آرام ِ آرام ... -
می‌نشینم !
آن قدر " منتظر "
که مطمئن باشم
بر خواهی گشت ...
عجله نداشته باش ! ..
تمام ِ سیـ ـگارهایم را
با سوز ِ این نفس‌های عمیق
آتش خواهم زد ! ...
نگران ِ جای خالی ِ هـُـرم ِ آغـ ـوشَت نباش ...
فقط حواست باشد
خدا زمین را گرد آفرید ...
من " گوشه " ای برای منتظر نشستن
ندارم ...!
 
 

هيچ خيانتى هم نميتونه باعث تنفر از کسى

که واقعا دوستش دارى بشه....

فقط شروع يه تلقينه....

تلقين اينکه ديگه دوسش ندارى....

تلقين....

 
 
 
 

مدت هاست تنهایم

اما دلـــــــــــــــــــــــتنگ اغوشی نیستم....

خسته ام

ولی به تکیـــــــــــــه گاهی نمی اندیشم...

چشم هایم ترهستندوقرمز

ولــــــــــــــــــــــــــــــی رازی ندارم....

چون مدت هاست!!!

دیگرکسی را"خـــــــــــــــــیلی"دوست ندارم....

 

 

 

آدمای راستگو 

خیلی زود و راحت عاشق میشن!

خیلی راحت احساسشون رو بروز میدن...

خیلی دیر دل میکنن...

خیلی دیر تنهات میذارن...

اما،

وقتی زخمی بشن!

ساکت میشن...

چیزی نمیگن و خیلی راحت میرون...

و دیگه هم بر نمیگردن!

 

 

تــمـام غـصـه هـا از هـمـان جـایـی آغـاز مـی شـونـد کـه …

تـرازو بـر مـی داری ، مـی افـتـی بـه جـان دوسـت داشـتـنـت!

انـدازه مـی گـیـری!

  حـسـاب و کـتـاب مـی کـنـی!

  مـقـایـسـه مـی کـنـی!

  و خـدا نـکـنـد حـسـاب و کـتـابـت بـرسـد بـه آنـجـا …

 کـه زیـادتـر دوسـتـش داشـتـه ای!

 کـه زیـادتـر گـذشـتـه ای!

 کـه زیـادتـر بـخـشـیـده ای!

 بـه قـدر یـک ذره …!

 یـک ثـانـیـه حـتـی …!

  درسـت از هـمـانـجـاسـت کـه تـوقـع آغـاز مـی شـود

 و تـوقـع آغـاز هـمـه رنـج هـایـی اسـت کـه بـه نـام عـشـق مـی بـریـم!

 

 

ﻣﻦ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﻭﺳﻌﺖ ِ ﻧﺒﻮﺩﻥ ِ ﺗﻮ
ﺯﯾﺴﺘﻪ ﺍﻡ ،
ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻣﺪﻧﺖ ، ﺩﺭﺩﯼ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﻭﺍ ﻧﻤﯽ
ﮐﻨﺪ !!
ﻧﯿــــﺎ !!
ﻣﺪّﺗﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺠــﺎﯼ ِ ﺗـــﻮ ،
ﺑــﺎ ﺟــﺎﯼ ِ ﺗــﻮ ، ﺍُﻧﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ !!!
 



+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم خرداد 1393ساعت 1:8 توسط عابد خلیلی |


آرامش 53

فقط چند لحظه کنارم بشین
یه رویای کوتاه تنها همین 
ته آرزوهایم من این شده 
ته آرزوهای ما رو ببین
فقط چند لحظه کنارم بشین
فقط چند لحظه به من گوش کن
هر احساسیو غیر من تو جهان
واسه چند لحظه فراموش کن
 
 

همه راه هایی که تو را به من می رسانند
در دست تعمیرند !

اگر نه تو حتما می‌آمدی !
 
 
 
 
تابوتــــم فـــــردا ازكوچـــه اتـــــ ميگــــذرد....... چشـــــم مپوشــــــان........!
اين مـــــرده همـــــان استــــــ
كه بيمــــــار تـــو بـــــود.....
 
 
 


دلم می خواهد جا خوش کنم
در دنـج تریــن جای ِ کافــه ای

سیــگار پشـت ِ سیـگار دود کنـَم و

کـَکـَم هم از رفتـنَش نگــَزد ...

بعــدش یـِک فنجــان قهــوه ِ تلــخ ِ تلــخ سفـآرش بدهَم و

با تلــخی ِ وجــودم سـَر بکـِشَم ...

بعــدَش کـه تلخــی تمــام ِ وجـودم را گرفـت ,

اشــک هایـَم را پـآک کنــم و

آن لبخنــد ِ تظاهـُر آمیز را بزنــم و

کافــه را تــَرک کنــَم ..
 
 
 
رفتم نشستم کنارش گفتم :
برای چی نمیری گـُلات رو بفروشی ؟

گفت : بفروشم که چی ؟ تا دیروز می فروختم که با پولش

آبجی مو ببرم دکتر دیشب حالش بد شد و مُرد ،

با گریه گفت : تو می خواستی گـُل بخری ؟

گفتم : بخرم که چی ؟ تا دیروز می خریدم برای عشقم

امروز فهمیدم باید فراموشش کنم...! اشکاشو که پاک کرد

یه گـل بهم داد گفت :بگیر باید از نو شروع کرد

تو بدون عشقت ، من بدون خواهرم .. 
 
 
 

اصـــــلا به روی خـــودم هـــــم نمے آورم که نیـــستی
هـــــر روز صبـــــح
شـــماره ات را مےگـــیرم
زنـــــی می گوید: دســتگــاه مشـــترک …
حرفــــش را قــطــع مےکنم
صدایـــت چرا انقـــدر عـــوض شـــده عزیـــزم؟
خوبی؟ ســــرما که نخورده ای؟
مے دانی دلـــم چقـــدر بـــرایـــت تنـــگ شـــده است؟
چنـــد ثانیــه ای ســـکوت مے کنم
من هـم خـــوبم
مزاحــمت نمے شوم
اصـــلا به روی خـــودم هـــم نمے آورم کـه نیــســتی !

 
 
 
 

دلم تنگ است!

مثل لباس های سال های دبستانم،

مثل سال های ماموریت طولانی پدر،

که نمی فهمیدم...

وقتی می گویند کسی دور است،

یعنی... چقدر... دور اســــــــت...

 

 

 

 

20d5d6d86564853d7c502090b0b8d1a6.gifتنهایے ،

تاواטּ همـﮧ نـﮧ هآیے است کـﮧ نگفتمـ تا בل کسے نشکنـב !

همـﮧ محبتهایے کـﮧ زیاבے هـבر בاבم تا בلے رآ بـﮧ בست آورم !

همـﮧ בوستت בارم هاے آبکے کـﮧ جـבے گرفتم ...!!

همـﮧ ساבگے کـﮧ בر این בنیاے هزار چهره خرج کرבم !

تنهایـے ...

تاواטּ همـﮧ خوش بینے هایے است کـﮧ بـﮧ בنیا و آבمهاے این روزها בاشتم 20d5d6d86564853d7c502090b0b8d1a6.gif

 

 

خاطـ ـرات خيلــے بــےرحـ ـم‌اند

كارے مــےكنند كہ بـہ اشـ ـكـ×ـهاي ديــ ـروزت بخنـ ـدي !

وَ شـــ ــايَد..

فَــردا ـهَم مَجبـ ـورت كُننـد بـہ خنـ ـده ـاي امـ ـروزت گريـ×ـہ كنــے
 
 
 
 
عادت کرده ام 

تنـها توی کافه ای بنشینم ...

از پشت پنجره آدمها را ببینم ...

قهوه ای تـلـخ بنوشم

 و تا خانه با نـبـودنـت 

پیاده راه بروم ...
 
 
 
 
این خـط و این نشـان

که دلت برای هیچکس

به انـدازه مـن تنـگ نخواهد شد ...

برای نـگـاه کـردنـم ...

بـوسـیدنـم ...

خنـدیـدنـم ...

برای تـمـام لحظـه هـایی که کـنـارت بـودم ...

و تـو لـذت نبـردی !

روزی کـه نیستم

دلـت برای همه ی این ها تـنـگ خواهـد شـد ...

 
 
 
شبــ هـآیی هستــ کــ ه بیخــوآب میشوی

درون رختــ خوآب

بــ ه این سو

بــ ه آنســ و

ن ــه فــآیده ندآرد

بــ ه پنجــ ره پنـآه میبری

بــ ه تمـآشـآی خیــآبـآنــی کــ ه هیچ رهگذری ندآرد

شـآید همــ ه گــ م شده اند

مثلــ او...!

ن ـه این نیــزچـآره سـآزنیستـ

بـ ه فنجــآن قهــوه اتـ پنــآه میبری

یـ ک فنجآن قهـوه همــرآه بـآ گرمــآی یک خـآطــره

لیوآن در دستــ تو بــ ه نقطــ ه ای خیره میشوی

بـ ه خود کــ ه میآیی

یک قهــوه ی ســرد بـآ حســـرتی سرد

نــه این قهوه دیگــر نوشیدن ندآرد

بــ ه سمت تلوزیون میروی

بــرنــآمه هـآی بیخــ ود

نـ ه این نیــز تسکین بخشــ نیست

و در نهایت

دیـآزپــآمهـآ و لورازپآمهـآیی کهـ تنهـآ تو را میخورند

سیگــآر

زیرتختــ

زیر هجوم لحظه هـآ 
 
 
 
 
 
 
 
+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم خرداد 1393ساعت 17:32 توسط عابد خلیلی |


آرامش 52

خاطرم نیست دقیقا از کی کلاغ شدم

که آخر همه قصه های زندگی ام

نرسیدن است...

 

 

 

+*ﭼﺮﺍ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ؟

ﺗﻮ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑﺮﺩﯼ !؟

ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﮐﺒﺮﯾﺖ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ

ﻣﻦ ﺑﯽ ﺟﻨﺒﻪ ﺑﻮﺩﻡ ، ﺳﻮﺧﺘﻢ !

 

 

خسته ام

تکیه زده ام بر دیواری از سکوت ؛

گاه گاهی هق هق تنهایی هایم سکوتم را میخراشد

و نقشی از یادگاری میزند

یادگاری هایی که کسی سواد خواندنش را ندارد

هیچ کس جز خـــــدا !

 

 

                         "گله ای نیست"

                     منو فاصله ها "همزادیم"

             گاهی از دور تورا خواب ببینم کافیست

 

 

گاهی اوقات . . .

البته فقط گاهی اوقات ،

آهی میکشم

با دلم درد و دل میکنم

حتی دعوایش میکنم

چرا که هنـــــــــــــــــــــــــــــــــــوز هم

گاهی اوقات . . .

البته فقط گاهی اوقات ،

به جای خالی تو فکر میکند ! ! !

 

 

قاتلی شـــــده ام زنجــــــــیره ای...

قاتلی که مقتــــــولانـــــش را می بلـــعد...

قاتلی که از قتلــــــهایش هــرگـــز پشیـــــــمان نخواهـــــد شد...

قاتلی که بســـــــیار عاشـــــــقش می شــــــوند...
من میکشــــــم تک تک احســــــاســــاتم را و فرو میخـــورم آنها را....

و چــه بســــــیار دوســــت دارند مــــرا مردم...

وقتــــــی که از کنــــار احســـــاسشـــــان، بی احســــاس می گذرم...!

 

 


بایـــد کســـــی را پیــــدا کنم که دوستــــــــم داشتــــــــه باشد ،

آنقـــــدر که یکـــــــی از این شب هـــــای لعنتـــــــــی آغوشــــــش را برای من و

یـــــــــک دنیــــــا خستـــــــــــگیم بگشــــــــــایـــــــــد ؛

هیــــــــچ نگــــــوید و هیــــــــچ نپرســــــد فقط مــــــرا در آغـــــــــــوش بگیــــــرد

بعد همانجا بمیـــــــــــــرم تا نبینــــــــــم روزهـــــــای آینــــده را …

روزی که دروغ میگــــــــــــــــوید ،

روزی که دیگــــــــــــــر دوستــــــــــــم ندارد ،

روزهایـــــــی که دیگــــــــر مرا در آغــــــــــوش نمی گیـــــــــرد

و روزی که عاشـــــــــــق دیگـــــــــری مــــی شـــــــود

 

 

اگــــر روزی داستـــانــــم را نقــــل کــــردی بـــــگو:

بـــی کـــس بـــود,امـــا کســــی رو بـــی کـــــس نــــکرد

تنهـــــــا بــــود امــــا کســـــی رو تنهــــــا نــذاشـــــت

دلشـــــکســـــته بــــود امـــا دل کســــی رو نشـــکســـت

کــــوه غـــم بــــود ولــــی کســــی رو غمگــــــــین نکـــــــرد و

شـــایـــــد بـــــد بــــود ولـــــی واســـه کســــی بــد نخواســــت

 
 
 
 ﺑﭽــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻓﮑـــﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﻓﻘـــﻂ ﺯﻧﺒــــﻮﺭﻫﺎ ﻧﯿﺶﻣﯿﺰﻧﻨـــﺪ

 ﺑـــــــﺰﺭﮒ ﺷﺪﻡ

 ﺩﯾـــﺪﻡ، ﺷﻨﯿـــﺪﻡ، ﺭﻓﺘــــﻢ، ﺁﻣـــﺪﻡ

 ﻭ ﯾــــﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘــــﻢ . . .

 ﻧــــﻪ، ﺁﺩﻣــــــﻬﺎ ﻫﻢ ﻧﯿــــﺶ ﻣﯿﺰﻧﻨـــﺪ

 ﻫﺮ ﭼﻘـﺪﺭ ﺻﻤﯿــــــﻤﯽ ﺗﺮ، ﻋﺰﯾــــﺰﺗﺮ

 ﻧﯿﺸﺸـــﺎﻥ ﺳـــــﻤﯽ ﺗــــﺮ

 

 

نگران نباش

حال دلم خوب است !

نه از شیطنت های کودکانه اش خبری هست

نه از شیون های مداومش ، به وقت ِ خواستن ِ تو

آرام ، جوری که نبینی و نشنوی

گوشه ای نشسته و رویاهایش را به خاک می سپارد . .

 

 

دلـم کـُمــــــــــا مـیـخـواهـَـد

 

از هـمـانـهـایـی کـه دکـتـر مـیـگـویـَد:

 

مـتـاسـفـم...!

 

فـقـط بـرایـَش دعـــــــــا کـنـیـد..

 

 

 

 

 

 

تنهـــــآ چیـــــزی کـــِــه اَز تو بــَـــرایــَـــم بـــِــه یادِگـــــار مانـــــدِه

 

 ایـــــن دلِ لـَـعنـــَــتی اَســـــت

 

 ...

 خیانـَــــت ،

جُدایـــــی ،

 

 شِکــَــســـــتــَــن ،

 

 دُروغ ،

 

 ....

 

 را به یـــــادم می اَنـــــدازَد . . .

 

 تکلیـــــفِ هـــَــر شــــَـبــِــ اوســـــت...!!

 

 

  

خدایا تمامشـــ کنــــ

 باشد؟ خستهـــ امـــ

 میشنویــــ؟خستهــــ ...

 اینــــ دنیایتــــ چهــــ کارهاییــــ کهــــ با منــــ نکرد

 چهــــ زجر هاییــــ کهــــ بهــــ خوردمــــ نداد

 هقــــ هقــــ هایــــ شبانهــــ ...

 بغضــــ ...

 درد...

 زجر...

 آریــــ ، تمامــــ اینها حاصلــــ زندگیــــ در دنیایتــــ استــــ

 منــــ ...

  منــــ کهــــ خیریــــ از زندگیــــ ندیدمــــ

 میگویند پشتــــ هر گریهــــ خندهــــ ایستــــ ؟ پســــ کجاستـــ؟

 منــــ مدتــــ هاستــــ چشمــــ انتظار آن روزمــــ

 اما دیگر بســــ استــــ

 یا تو مرا از خودمــــ بگیر

 یا منــــ تمامشــــ میکنمــــ

 نامــــ منــــ کهــــ ایوبــــ نیستــــ ... ؟ !

 

 

میــــــــگُفــــت دوســــتَت دارَم

رآســــت هـَــم میگـُــفت !

 "هِنـــــگامی کِه با یِک خُداحافِـــظ ، جَـــوابـِــ تمامِ سَـــلام هایَم را ،

 شِـــکست ، "


  به مــَـن ثابــِـت شُـــد...!

ِاشـــکالـــی کِه نــَـدارَد...؟

تَنـــها تا عُمر دارَم دَر  غم خود خواهَم سوخت

هَمــــــــــــــین . . . !

 

 

 

میـدآنی ،

گـآهی سـَنگــدِل تـَریـن آدم دُنیـآ هـَم که بـآشی ،

 یـک آن، یـآد کـَسی روی قـفـَسهـ سیـنهـ ات

  ســَنگــینی میکــُنــَد

  آنوقــت به طــور کـآملا غریزی،

 نـَفــَس عمیـقی میکــِشی تـآ ســَنگ کـــوب نـَکـُنی...

 

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه ششم خرداد 1393ساعت 2:26 توسط عابد خلیلی |


آرامش 51


בﻟﮕﯿﺮمـ
בﻟـمـ ﮔﺮﻓﺘــ ﮧ ﺍﺳـﺖ ﯾــﺎ בﻟـﮕﯿــﺮمـ
ﯾـﺎ ﺷﺎﯾــב ﻫـمـ בﻟـمـ ﮔﯿـﺮ ﺍﺳـﺖ
ﻧﻤـــﮯ בﺍﻧــمـ
ﺍﺻـﻼً ﻫﯿــﭻ ﻭﻗـﺖ ﻓــﺮﻕ ﺑﯿــﻦ ﺍﯾﻨــﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻔﻬـﻤﯿــבمـ
ﻓﻘـﻂ ﻣــﮯ בﺍﻧـمـ בﻟـمـ ﯾـﮏ ﺟـﻮﺭـﮯ ﻣـﮯ ﺷـﻮב
ﺟــﻮﺭـﮯ ﮐــﮧ ﻣﺜــﻞ ﻫﻤﯿــﺸـﻪ ﻧﯿــﺴـﺖ
בﻟـمـ ﮐـ ـﮧ ﺍﯾﻨـﻄــﻮﺭ ﻣـﮯ ﺷـﻮב، ﻏﺼـﮧ ﻫـﺎـﮯ ﺧــﻮבمـ ﮐــﮧ ﻫـﯿﭻ ،
ﻏﺼـﻪ ـﮯ ﻫﻤــ ـﮧ ﮯ בﻧﯿــﺎ ﻣــﮯ ﺷـﻮב ﻏﺼــﮧ ـﮯ ﻣـﻦ
!ﺑﻌــב בﻟــمـ ﺑـבﺟــﻮﺭ ﻏﺮﻭﺏ زבﻩ ﻣﯿﺸﻮב!

 

 

ﻣﻦ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﯿﺸﻮــمـ
ﻭﻟﮯ …
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻣﮯ ﺭﺳ ב…
ﯾﮏ ﻣﻼﻓﻪ ﮯ ﺳﻔﯿב ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻣ ﮯבﻫـــב …
ﺑـﮧ ﻣﻦ …
ﺑـﮧ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﻫﺎﯾـمـ …
ﺑ ـﮧ ﺑﺎﺯﯾﮕﻮﺷﮯ ﻫﺎﯾمـ …
ﺑـﮧ ﺧﻨــבﻩ ﻫﺎﮯ ﺑﻠﻨــבمـ …
ﺭﻭز ﮯ ﮐـﮧ ﻫﻤ ـﮧ ﺑﺎ בﯾـבﻥ ﻋﮑﺴمـ ﺑﻐﺾ ﻣ ﮯﮐﻨﻨــב ﻭ ﻣ ﮯﮔﻮﯾﻨــב:
בﯾﻮﺍﻧﻪ בﻟﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺷــבﻩ

 

 

نگران خیس شدن پاهایش بود

درآن زمان که آب ازسرمن گذشته بود...!

 

 

 

احســاس میکنـــم بــازی را باختــم,

ولــی هیچکــس حواســش نیســت

کــه مــن یــار بــودم نــه حــریف!

 

 

چـقـَدر دلـَــ م میخـواسـتـــ

بـ ا یــِ ه سیـگـ ـار

روبــــِ روی پنـجـِره اُتــاقـَم

بی پـــَ روا  بــایسـتـَ ـم و

بــِه شَهــر پـُـر دودَم نـِگاه کُنـَم ...

اَفسـ وس کــِه ...!

نَ سیگـ ـار هَ ـستـــ

نَ آدمـی سیگـ ـاری

نَ پنجـره ای در دِل دیـــوار

و نَ حـَتی اُمیدی بـِه فـَردا

فقط مـَنـَم ؛ یــِه مـَن تنــها...

 

 

 

یہ وقتآیے،

یہ حرفآیے،...

چنان آتیشت میزنہ

کہ دوست دارے فریاد بزنے،

ولی نمیتونے!

دوست دارےاشک بریزے،

ولی نمیتونے!

حتے دیگہ نفس کشیدنم برات سخت میشہ!

تمام وجودت میشہ بغضے کہ نمیترکه..

بہ این میگن

"درد بے درمون

 

 

 این روزها سخت از هر انگشتم یک هنر می بارد...

شب ها می بافم خیالت را...

روزها می کشم دردهای نبودنت را...

و غروب ها هم وای غروب ها

می رقصم با ساز "دلتنگی هایم"...!!!

 

 

 شــریکــــــ ِ لحظــاتمـــــــــ !

آنقــــــدر دوستتـــــــ دارمــــــــ کهـ

 

لحظــه هـای بـی تــــ♥ـــو بــودن

 

خــاطــــراتــــــ ِ با تــــ♥ـــو بـودن را مـــرور مـی کنمـــــ ...

 

و لحظــــه هــای با تــــ♥ــــو بـــودن

 

بـرای لحظـه هـای بی تـــ♥ــو بـودن خـاطــره میسازمـــــ ...

 

و ایــن چنیـــن استـــــــ کهـ "تــــ♥ــــو"

 

چهـ باشــی و چهـ نباشـــی

 

شــریکـــــــ ِ تمـامـــــــــ ِ لحظــاتــــــــــ ِ مـــن هستــــی ...

 

 

 

 
بر تمام قبر های این شهر
بوسه بزن
شاید به یاد بیاوری
کجا مرا جا گذاشتی…
من در تنها ترین قبر این شهر خفته ام
صدای کلاغها را می شنوی؟
دارند برایم فاتحه می خوانند…..!!

 

 

گاهی وقتها دلم میخواهد بگویم:

من رفتم، باهات قهرم، دیگه تموم، دیگه دوستت

 ندارم...!

  وچقدر دلم میخواهد بشنوم:

 کجا بچه لوس؟ غلط میکنی که میری! مگه دست خودته؟

 رفتن به این راحتی نیست...!

 اما نمیدانم چه حکمتیست که آدمی , همیشه اینجور وقتها

 میشنود:

 به جهنم...

 

 

 

همین کــه هسـتی..

همیــن کـه لابـلای کلمـاتم نفس مـیکشی ،راه مـیروی

همــین کــه پـــــناهِ واژه هـایم شـده ای ...

همین کـه ســــــــــایـه ات هست ...

کافیست برای یک عمـــــر آرامـش ؛

بــــــــــاش ...

حتی همیـن قــدر دور...

 

 

 

روزهاست درگیرم ...اما تو باور نكن

 

بگذار سیگارم را بکشم ...

 

مانده ام کدام را راضی کنم !

 

دلی که می خواهد عاشـــق باشد !!

 

یا عقلی که می خواهد عاقـل باشد...

 

 


ﯾـــــﻪ ﻭﻗﺘــــــﻬﺎﯾﯽ . . .

ﺑﻌﻀـــــــــــﯽ ﻫﺎ . . .

ﺑــﯽ ﺻـــــﺪﺍ ﺍﺯ ﺯﻧــــﺪﮔﯿــــﺖ ﻣــــــﯿﺮﻭﻧﺪ . . .

ﺑــــــــــــــــــــــــﯽ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ . . .

ﺑﺎ ﭘـــــــــــــــﺎﯼ ﺑﺮﻫﻨﻪ،ﺭﻭﯼ ﻧﻮﮎ ﭘـــــــــﺎ . . .

ﭘـــــــــــــــــــــــﺎﻭﺭﭼﯿﻦ . . . ﭘـــــــــــــــــــــــــﺎﻭﺭﭼﯿﻦ . . .

ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﻖ ﺗﻖ ﮐﻔﺸــــــــﻬﺎﯾشاﻥ . . .

ﺁﮔـــــــــﺎﻫﺖ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﺸﺎﻥ . . .

ﻭ ﺍﯾــــــــــﻦ . . .

ﻧﻬــــــــــــاﯾﺖ . . .

" ﻧﺎﻣــــــــــــــــــــــــــــﺮﺩﯾﺴﺖ!!!
 

 

 

 

سـراب هـمـیـن اسـت دیـگـر

 

 

کـه هـر صـدایـی

 

در تـنـهـایـی مـی شـنـوم

 

مـی گـویـم: ... جـانِ دل َم !؟

 

 

آه...

هوای دلم چه ابریست

ثانیه هایم کشدار میروند...

وزبانم سنگین...

هزارحرف نگفته دارم باتو...

هرچه مینویسم همراه باد میرود...

ودر سردی نگاه تو یخ میزند...

 

 

 

گـریـه...

 

شاید زبان ضعف باشــد؛

 

شاید خیلـــی کودکانه...

 

شاید بی غرور...

 

اما هروقت گونه هایم خیس می شود می فهمم

 

نه ضعیفـم،

 

نـه یک کودکـم؛

 

بلکــــه پُـــر از احساســــــم...

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1393ساعت 10:17 توسط عابد خلیلی |


آرامش 50

آرامشی میخواهم
 
خلوتی میخواهم...
 
تو باشی و من...
 
درکنار هم
 
تو سکوت کنی و من گوش کنم
 
و من آرام بگویم*دوستت دارم*
 
و تو گوش کنی و به آرامی بگویی: من بیشتر
 
بودنت را دوست دارم
 
وقتی دست دور کمرم حلقه میکنی...
 
و مرا درآغوشت میفشاری
 
و وادارم میکنی ...
 
که به هیچکس فکر نکنم...
 
جز تـــو ...
 
 
 
وقتـ ـی زنـ ــده ای کلامـ ـی ندارنـ ـد با تو
 
امــ ـان از روزی که رفتی 
 
هر پنج شنبه یا جمعه ساعت ها 
 
با سنگ سرد قبرت صحبت می کنند
 
گویا این مردمان با مرده ها راحت ترند تا زنده ها
 
گـ ـویا کلامـ ـشان را برای سنــ ــگ قبــ ــرت نگه مـ ـی دارند
 
خوش باشید با سنگهای بی جان
 
ای مردم سنگ پرست . . .
 
 


دِقَت کَردین هَنو مِثِ بَچِگیمون

هَرکی بیشتَر بـآهـآمون

بـآزی کُنِه بیشتَر دوسِش دآریمـ

 


" دلــــم

پُـــر از زخـمـهـایـی سـت

 

کـه قـرار اسـت وقـتـی بـزرگ شـدم

 

فـرامـوشـشـان کـنـم ... !

 

 

 

میخواهم راحت باشم…

بی جسارت و بی خجالت..

در جواب چه خبرها؟

چشمانم را ببندم و بگویم..

ناخوشی…………..

 

 

چه زیبا حرف میزنی ؟ تو می گویی از زاویه ی من به مسئله نگاه کن

 

از زاویه تو .......... آها دیدم

از زاویه ی تو چه تنگ است کنارهم نشستن دوضلع من وتو




لحظه های ناب كودكيم در پيچ و تاب زمان گم شد ...
دوستانم را روزگار گرفت ، عشقم را ديگری ربود ،
من ماندم و ،،
يك بقچه رفاقت ...
من ماندم و سيگاری كنج لب




در خلوت کوچه هایم باد می آید...

اینجا من هستم!!

نیمکتی چوبی و چتری که بسته است...!

دلم تنگ نیست...

تنها منتظر بارانم...

که قطره هایش بهانه ای باشد...

برای نمناک بودن لحظه هایم...

و...

اثبات بی گناهی چشمانم...!؟!

 

 

غمگینم...

دلم یک خواب میخواهد......

دلم پرواز میخواهد به یک جای بی نشان...

دور از مردم سنگ پرست...

بیزارم از دنیایی که تو مرا به آن دعوت کردی...

تو خداوندی که صدایم را نمیشنوی...خیانتها را نمیبینی...

بیزارم از زنده بودن...!!

به من پرواز را بیاموز...

میخواهم پر بکشم...

به سوی تو بیایم تا رودر رو مشکلاتم را حل کنی...

 

 

 

 

دنیا ...بازیهایت را سرم در آوردی...

 

گرفتنی ها را گرفتی...دادنی ها را ندادی..

 

حسرتها را کاشتی...زخم ها را زدی...

 

دیگر بس است...

 

چیزی نمانده...

 

بگذار بخوابم...محتاج یک خواب بی بیداریم...

 

 

 

خدايا….اينقدر تو خودم ريختم ،

که از سرمم گـَذشت

دارم غرق ميشم ....…دستت کــــــجاست!!!

 

 

 

هٍــــی آدم ها...
باور کنیــــد می خواهــــم از شمــــا دورترین بمانــم...
نــــزدیک کـــه می شوید،
ســــردی ِ عاطفــــه هایتـــان،
وجـــــودم را می لرزاند...
... محـــــضٍ رضای ِ خــــدا...

دور بمــــــانـــید...!

 

 

 

بعضی وقتا

باید تنها باشی ،

هی آهنگ گوش بدی ،

فک کنی ،

همه چیو بریزی تو خودت ...

تا مرز انفجار بری ...

اونوقت در اتاقو باز کنی

با همون لبخند مسخره همیشگی

 بری بیرون و

وانمود کنی که همه چی خوبه ..

 

 

 

کجای بازی ما اشتباه بود؟

که تو هنوز که هنوز است همبازی من نیستی

و من هنوز گرگم به هوای تو

 مگر این تن چقدر توان زخم زدن دارد؟

تن چوبی من میشکند روزی زیر بار زخمه هایت

موفق شدی

هیزم خوبی برای آتش سرمایت شدم

 

 

مـטּ بـَבم . . .

تـو خـوب بــاش . .

בیگــر ، سراغـم را نـگـیـر

خـوבم را جـایے בر ایـטּ زنـבگـے گــُم کرבه ام

בنبالـــم نگرב. . . 

پـیـבایـم نـمـیـکـنـے . . .

نـفـس بـکـش . .

به جـاے مـטּ هـم اگر تـوانستـے مهربانـے کـטּ

و بـعـב از مـטּ

شبها بـه ستاره ام لبخنـב بـزטּ

و مـاه کـه کـامـل شـב ، از جــانـب مـטּآرزویـے کـטּ

خوבت هم منت بر سرم بگذار و فـراموش کـט

که زمـانـے بـوבه ام

خـوבم نـیـز ،چنیـטּ حل شـבه ام،

مثل یک معما . .

راست میگفتـے خیلـے ساده ام... 

 

 

کـاش وَقـتهـ ـایِ تــَنهـ ـایی
یــِکی از تو سایـه مـ ـی اومَد و مـِثلِ پــِسَرخالــه میگــُفـت
نــ ـون بـــِگیرَم
نـَـ ـفت بـــِگیرَم
دِلــِ ـت گــِـرِفتِه
مَنــَـ ـــم مــیگــُــفتــَم اره
بَعد فــَقــَط مینــِشَست کِنارَم و سکوت میکــَرد
همین که باشه کافیه...

 

 

 

 

 
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1393ساعت 19:26 توسط عابد خلیلی |


علی ای همای رحمت توچه آیتی خدارا

بابا جون روزت مبارک

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1393ساعت 19:50 توسط عابد خلیلی |


آرامش 49

من خوبم ....من آرامم......من قول داده ام
فقط کمی
بی حوصله ام
آسمان روی سرم سنگینی میکند
روزهایم کش امده
هر چه خودم را به کوچه بی خیالی میزنم
باز سر از کوچه دلتنگی در میاورم
روزها تمام ابرهای اندوه در چشمان منند ولی نمی بارند
چون
من خوبم ....من آرامم......من قول داده ام
تمام خنده هایم را نذر کرده ام که گریه ام نگیرد
اما شبها....





    بعضی وقتا آرزو میکنم،کاش یه لحظه جای من بودی...دلت،دل من بود...

                                 چشمات ،چشم من بود...احساست،احساس من بود...

                                                  روحت،روح من بود...

                        اونوقت معنی واقعی "تحمل کردن" و "دلتنگی" رو میفهمیدی...

                          میفهمیدی وقتی شب و روزا کند میگذره من چه احساسی دارم...

                                   آرزو میکنم یه روزی برسه که این حس منو
                                             با تمام وجود احساس کنی...

                                   اونوقت حال این روزای منو میفهمی.....گل من



تنهایی این نیست که هیچکس اطرافت نباشه!

این نیست که با کسی دوست نباشی!

این نیست که آدمی گوشه گیر و منزوی باشی!

این نیست که کسی باهات حرف نزنه!

این نیست که هیچوقت نتونی خوشحال باشی!

این نیست که کسی دوستت نداشته باشه! تنهایی، یه حس درونیه!

تنهایی یعنی "هیچکس نمیفهمه حالت بده ...



امشـــب ...به " تـــو " نیاز دارم بغـــض هایم ...در راه اند

سینـــه ام را گلویـــم را ،هدف قرار داده اند

امشـــب ..به " تـــو " نیاز دارم

شانـــه هایت را ...به کسی ، قول نده

در کنارم باش ! برای چند ساعت ،!

اشـــک هایم...شانـــه هایت را ...در انتظار اند

آهستـــه نیا ! گام هایت را ..تنـــدتر بـــردار

نمی خواهـــم ،دیـــرتر از بغـــض هایم برسی !



چه بی پروا ...دلـــــــم آغوش ممنوعه ای را

میخواهدکه تنها شرعی بودنش را ...

من میدانم  و دلم........ وتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو ...

                         " تـــو " که نباشی...از پا در می آورند " مـــرا "... ،این بغـــض ها



گاهي دوست داري غافلگیر شوي مـــــثلا بفهمــــي

یــــــک نــــــفر آن دور دورها

آنجایي  که فــــکرش را هم نمیکردي  دوســـتت دارد  ...




لبخـــندم  را بریـــدم قــاب گــرفتم

بـــه صـورتـم آویختــم ! حــالا بـا خیــال راحــت

هــر وقتـــ دلـــــم  گـــرفتـــ

" بغـــض " مـیکنـم ...



ساعت را خوابانده ام !بی کوک ، بدون باطری
 
تا حتی هوس یک ثانیه حرکت هم
 
به سرش نزند . . !گورِ پدر دقایق !
 
 با تو بودن شمارش نمیخواهد . . .





وقتی دلت خسته شــد ،


دیگر خنده معنایی ندارد ...


فـقـط می خندی تا دیگران ،


غم آشیانه کرده در چشمانت را نـبـیـنـنـد !


                                                      وقتی دلت خسته شــد ،


                                     دیگر حتی اشکهای شبانه هـم آرامت نمی کنند ...


                                   فـقـط گریه می کنی چون به گریه کردن عادت کرده ای !




مهم نیست ڪه دیگر بآشـے یآ نه...

مهم نیست ڪه دیگر دوسم دآشته بآشـے یآ نه

مهم نیست ڪه دیگر مرآ به خآطر بیآورے یآ نه

مهم نیست ڪه دیگر تورآ بآ دیگرے میبینم یآ نه

مهم اینست ڪه زمآنے که تنهآ میشوے ....

زمــآنـے ڪه دلت گرفت چگونه و با چه رویـے

سر به آسماטּ بلند میڪنـے و میگویـے :

خدآیا مـטּ ڪه گنآهـے نڪردم ... پس چه شد



عـــشـــق يـــعنـي ،

 وقـــتـــي ميـــخـــواي بخـــوابي

 يهو يـــه اس ام اس ازش ميــــــاد ،


 حتـــي قبـــل ايــن کـــه بـــدونـي چـــي نوشـــته ،

 لبـــخنـــد مـياد روي لبــــــت… 

هميـن که بهـــت فکـــر مي‌کــــــرده ،

 واست انــــــدازه ی دُنــــــيا مـــي‌ارزه . . . !

 چه آرامشــــي داره اون لحظه ...



هـــر قـــدر کهـــ میــــ گـــذرد.... 
ســــالــهــا... 
مــــآهــ هــــا... 
روزهـــــا... 
ســـاعتــــ هــــا... 
از زمـــان زیســـتنــمــــ در کنــــار تـــــــو 
مَــنـــ...بهـــ هــمــانـــ انـــدازهــ... 
هـــر ســـالـــ ... 
هــــر مـــاهـــ... 
هـــــر روز ... 
هــــر ســـاعَـتـــ... 
عـــاشقـــ تَـــر میـــ ـ ـشــومــــ... 
و 
بــــــاز هـــــمــــ... 
عـــــاشــــقـــ تـــــر!



 حَرف هــایــَم بـﮧ قرن هـا پیـش بـاز مے گـَـردد...

حَرف هایــم ، مــُفت اند !

گوش هایـت رآ بگیـــر

بے تــ♥ـو عقربـﮧ هـا را هُل مے دَهــم

و تـنهایے ام را سوار اُتــوبــوس

در شهر جا بـﮧ جا مے کـُـنم

گـوش هایـت را بگیـــر

بے تـــ♥ــو ...

جنــگ است امــروز (!)

و عـشــ♥ــق حــرف احمقانه اے کـﮧ حراج مے شَود ..(!)




چه کاربہ طعنہ هاے مردم دارم

توبہ می کنم دیگر کسے را دوست نداشتہ باشم

حتے به قیمت سنـــــــگ شدن...

توبہ مے کنم دیگر براے کسے اشک نریزم

حتے اگر فصل چشمــــــــانم برای همیشہ زمستــــــــــان شود....

توبہ مے کنم دیگر براے کسے دلتنگ نشوم

حتی چند لحظــــــــــــہ!!

توبـــــــہ مے کنم دیگر عاشق نشوم...


این روزها...بیشتر از قبل ،حال همه را می پُرسم...

ســنــگ صــــبــــور غم هایشان می شوم...

اشک های ماسیده روی گونه هایشان را پاک می کنم

اما...یک نفر پیدا نمی شود

که دست زیر چانه ام بگذارد...

سرم را بالا بیاورد و بگوید:

حالا تـــــــو برایم بگو...!!!





+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم اردیبهشت 1393ساعت 17:56 توسط عابد خلیلی |